• Zadania logopedy


        •   

          Utrwlanie i systematyczne ćwiczenia = efekty.

          Gra gimnastyka języka.cheeky

          gra-planszowa_szereg_szumia__cy_(1).pdflaugh

          CEL I GŁÓWNE ZADANIA TERAPII LOGOPEDYCZNEJ

          1.Kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej, gramatycznej.
          2.Stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy.
          3.Doskonalenie wymowy już ukształtowanej.                                                                          4.
          Wdrażanie do praktycznego wykorzystania nawyków poprawnej wymowy przyswojonej w toku ćwiczeń.
          5.Usprawnianie techniki czytania i pisania.
          6.Wdrażanie dzieci do obcowania z literaturą i sztuką oraz twórczej aktywności słownej.

           

          Logopeda

          mgr Mariusz Kędziorek


           Na początku roku szkolnego przeprowadzone zostały przesiewowe badania logopedyczne wśród uczniów klasy pierwszej. Celem tej wstępnej diagnozy było rozpoznanie sprawności językowej uczniów rozpoczynających naukę w szkole i objęcie dzieci opieką logopedyczną. Do najczęściej spotykanych zaburzeń mowy w przebadanej grupie uczniów zalicza się:

          • różnego rodzaju seplenienia np. międzyzębowe, boczne czy seplenienie proste
          • seplenienie proste- to najczęściej zamiana głosek sz, ż, cz, dż na s, z, c, dz  np. zamiast szkoła - skoła;
          • rotacyzm- brak głoski r lub nieprawidłowa jej wymowa;
          • bezdźwięczność- głoski dźwięczne ulegają ubezdźwięcznieniu np. woda - fota;
          • mowa cicha, niewyraźna lub gwarowanp. kiedy - kedy.

          Korekcja wad wymowy polega na:

          • usprawnianiu narządów mowy
          • ćwiczeniach oddechowych i emisji głosu
          • kształtowaniu słuchu fonematycznego (wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków mowy);
          • wywoływaniu, korygowaniu i utrwalaniu prawidłowej wymowy głosek w izolacji, sylabie, wyrazie, zdaniu i dłuższych wypowiedziach.

          Wadom wymowy często towarzyszą  inne trudności, które niekorzystnie wpływają na sytuację szkolną dziecka i mogą być przyczyną jego niepowodzeń:

          • trudności w zakresie analizy i syntezy słuchowej
          • zaburzenia słuchu fonemowego
          • kłopoty z pamięcią słuchową bezpośrednią i koncentracją
          • ubogie słownictwo
          • trudności w budowaniu poprawnej gramatycznie wypowiedzi

          W czasie terapii logopeda skupia się przede wszystkim na korygowaniu zaburzonej mowy, ale pamięta również o ćwiczeniach usprawniających percepcję wzrokową, słuchową, orientację przestrzenną. Wprowadza też elementy ćwiczeń ułatwiających naukę czytania i pisania, doskonali rozwój ruchowy i emocjonalny.

          Dzieci uczęszczające na terapię prowadzą dzienniczki logopedyczne z zaleceniami do utrwalania w domu. Dobrze, jeżeli w tych zajęciach uczestniczą rodzice (szczególnie w początkowym etapie). Dzięki temu mogą prawidłowo  utrwalać mowę dziecka w trakcie ćwiczeń domowych.

          Praca w domu jest istotnym elementem terapii. Ten „domowy trening” powinien być krótki (10 -15 minut codziennie) ale systematyczny. Doświadczenia potwierdzają, że dłuższe przerwy w pracy, nieobecności na zajęciach powodują cofnięcie już nabytych umiejętności, a nawet całkowite ich zaprzepaszczenie. Tylko dzięki wytrwałej, systematycznej pracy uczeń szybko i skutecznie nauczy się poprawnie mówić i pisać.   

          Jeśli uczeń prawidłowo wymawia wcześniej zaburzone głoski, nie tylko w mowie kontrolowanej w czasie ćwiczeń ale także spontanicznie w każdej sytuacji, wówczas następuje zakończenie terapii.